Σελίδες

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Το δώρο που υποσχέθηκα!

Στην προηγούμενη ανάρτηση για τα γενέθλια του blog, υποσχέθηκα πως θα σας κάνω δωράκι! Αυτό... που είχα βάλει στο instagram κάποια στιγμή το καλοκαίρι και σας άρεσε... το delhi necklace από την Hermina Wristwear! Το φόρεσα αρκετά αυτό το καλοκαίρι και σκέφτηκα πως κάτι τέτοιο θα ήθελα να διαλέξω για δωράκι για τα γενέθλια του blog. Κάτι γυναικείο, όμορφο, sexy και ξεχωριστό.. όπως οι αναγνώστριες μου... πςςςςς σας ανέβασα, ε;


Και επειδή η Κωσταντίνα aka Hermina Wristwear εκτός από ταλαντούχα φίλη μου είναι και πάντα γενναιόδωρη, δέχτηκε με μεγάλη χαρά να χαρίσει ένα delhi necklace σε μια τυχερή. Και σας δίνει και την επιλογή να διαλέξετε ποιο χρώμα σας αρέσει περισσότερο. Είτε μαύρο μεταξωτό κορδόνι με μπεζ tassels είτε τιρκουάζ κορδόνι με έντονα ροζ tassels. You know your style girls :-)

Μπορείτε να δείτε όλη τη συλλογή της Hermina εδώ: www.herminawristwear.com
H σελίδα της στο facebook είναι: facebook.com/HerminaWristwear
Και μην παραλείψετε να την ακολουθήσετε και στο Instagram: hermina_wristwear  βάζει φανταστικές φωτογραφίες!


Μπορείτε να συμμετέχετε με έναν από τους παρακάτω τρόπους:
  1. Αφήνετε σχόλιο στο blog το χρώμα που προτιμάτε και ένα έγκυρο e-mail για να σας ενημερώσω αν κερδίσετε.
  2. Αφήνετε σχόλιο στο post στο facebook ποιο χρώμα προτιμάτε από έγκυρο προφίλ.
  3. Αφήνετε σχόλιο στο post του instagram με το χρώμα που προτιμάτε.
---->> για έξτρα συμμετοχή, κάνετε tag μια φίλη σας στο post του instagram ή στο post του facebook.

Ο διαγωνισμός θα λήξει το βράδυ της Δευτέρας 31/08 και τα αποτελέσματα θα τα ανακοινώσω την επόμενη μέρα. Άντε να δούμε ποια θα είναι η τυχερή αυτή τη φορά! Καλή τύχη σε όλους :-)

post signature

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Ένα κάστρο στην άμμο και τα 4α γενέθλια του blog!

Ήθελα να περάσουμε ένα απόγευμα στην παραλία με τα παιδιά διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Να οργανώσουμε κάτι που να το ευχαριστηθούμε μικροί μεγάλοι, να περάσουμε όμορφα, να έχουμε κάτι να θυμόμαστε. Και μέσα σ'όλα να σβήσω κι εγώ τα κεράκια μου! Κάθε χρόνο τον Αύγουστο γιορτάζω τα γενέθλια του Owl Mommy που φέτος έκλεισε τα 4 χρόνια :-)

Διαλέξαμε παραλία, ώρα συνάντησης και ευτυχώς σχετικά εύκολα (μετά από καμιά ώρα κουβέντα δηλαδή) αποφασίσαμε και τι θα κάναμε σε αυτή την παραλία. Θα φτιάχναμε ένα κάστρο στην άμμο!

Και επειδή αυτή η παρέα διαθέτει μόνο μία bloggerόβια προσωπικότητα (φίλοι μου σας αγαπώ) έφτιαξα και πρόσκληση και fb event. Και φωτογραφίες από το pinterest πόσταρα για έμπνευση και οδηγίες για το πώς να φτιάξουμε ένα κάστρο στην άμμο βρήκα. Δεν ακολουθήσαμε τίποτα :-) 


Φτάσαμε στην παραλία, στρώσαμε τις πετσέτες μας και πιάσαμε τα φτυάρια και τα κουβαδάκια! Η άμμος ἠταν ιδανική για κατασκευές στην άμμο. Μετά από 2-3 αποτυχημένα σχήματα καταλάβαμε πως για να πετύχεις το πυργάκι πρέπει η άμμος να είναι μισή στεγνή μισή υγρή και πρέπει να πατήσεις πολύ καλά την κορυφή. Και ταπ ταπ ταπ ξεφορμάρεις σιγά σιγά το κουβαδάκι.


Και το κάστρο μας άρχισε σιγά σιγά να παίρνει σχήμα. Το καλύτερο μου όμως ήταν η διακόσμηση. Κόψαμε μικρές φουντίτσες από σκίνα για τις κορυφές των πύργων και αρμιρίκια για την πρόσοψη. Βοτσαλάκια για την εσωτερική αυλή και μικρά playmobil ανθρωπάκια για να ζωντανέψουν το κάστρο μας. Δεν έλειπε η γαλάζια τσουλήθρα που κατέληγε σε μια μικρή πλαστική πισίνα.


Αφού τελειώσαμε με το φανταστικό κάστρο μας ήρθε η ώρα της γιορτής. Τοποθετήσαμε πρώτα στις κορυφές των πύργων στικάκια με σπίθες και μετά φουσκώσαμε και μπαλόνια. Όπως φαντάζεστε... εγώ χάρηκα περισσότερο από τα παιδιά :-)


Με μεγάλη μου χαρά πόζαρα πίσω από το κάστρο μας και μέτρησα τα χρόνια του blog μου. Αν δεν μου έλεγε ο νυφίτσος μου (επίσημος φωτογράφος του event) ότι το'χουμε ακόμα εκεί θα ήμουν :-) Το ξέρω πως ενθουσιάζομαι λίγο παραπάνω αλλά αλήθεια το αγαπάω το blogάκι μου και δεν το αφήνω με τίποτα. Κάθε χρόνο απορώ πώς πέρασε άλλος ένας χρόνος!


Και τούρτα είχα! Και τι τούρτα.. αμμουδένια! Γέμισα το κουβαδάκι με άμμο, έβαλα και τα 4 κεράκια μου, ένα πυροτεχνηματάκι και φύσηξα! Απ'ότι βλέπετε είχα πάει οργανωμένη στην παραλία :-)


Αυτά τα κεράκια τα έσβησα για μένα και για όλους εσάς που είστε μαζί μου σε αυτή τη διαδρομή. Γιατί το blogging θέλει παρέα. Κι εγώ έχω πολύ καλή παρέα και το ξέρω. Κι ας μην γράφω όσο συχνά θέλω, ξέρω πως είστε πάντα εδώ για να διαβάσετε τα νέα μου, να σχολιάσετε διάφορα θέματα, να μου στείλετε τα μηνύματα σας, τις φωτογραφίες σας... Και σας ευχαριστώ γι'αυτό πολύ :-)

Μαζί συνεχίζουμε και για τον 5ο χρόνο εδώ στο Owl Mommy! Και μόλις ξεκλειδώσει το paypal θα μπορέσω να κάνω και μια ανακαίνιση, να μπει λίγος φρέσκος αέρας εδώ μέσα, να ευχαριστιέστε επίσκεψη :-) Και κατιτίς καινούριο ετοιμάζω για να τα λέμε κι αλλιώς, θα σας αποκαλύψω στην ώρα του!

Ευχαριστώ και πάλι για την παρέα και για γενέθλια ευχή έχω... να τα λέμε από εδώ για πολλά χρόνια ακόμα! 

υ.γ. Κι επειδή είδα ότι σας άρεσε το ποστ μου στο instagram, σας ετοιμάζω και δωράκι σούπερ!

post signature

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Εκεί στο μακρινό Αιγαίο...Πάτμος-Αρκιοί!

Φέτος είχαμε αποφασίσει να κάνουμε λίγο διαφορετικές διακοπές, περίπου σαν αυτές που κάναμε πριν αποκτήσουμε παιδί. Μόνο που αυτή τη φορά θα είχαμε βέβαια μαζί και την Αθηνά. Μια μεγάλη διαφορά με προηγούμενες διακοπές, αν το πιστεύετε είναι ότι φέτος βγάλαμε λίγες φωτογραφίες. Τη μεγάλη μηχανή δεν την κουβαλούσαμε παντού μαζί μας και τις περισσότερες τις βγάλαμε με το κινητό. Γι' αυτό και οι φωτογραφίες αυτής της ανάρτησης θα ταίριαζαν τέλεια στον instagram λογαριασμό μου. Αν είχα σήμα δηλαδή... αυτές θα έβαζα :-)

Πρώτη στάση για 2-3 μεροὐλες η Πάτμος. Μακρύ ταξίδι θα μου πείτε. Αν ψάξεις όμως θα βρεις ότι υπάρχει βραδινό δρομολόγιο που φεύγει από Πειραιά στις 23:30 και φτάνει Πάτμο στις 07:30 και με μια καμπινούλα δεν καταλαβαίνεις τίποτα :-) Για βραδινό στο καράβι, έφαγα μια φέτα καρπούζι σε πιάτο με μαχαίρι και πιρούνι. Όσο έτρωγα σκεφτόμουν τη σκηνή από το "Δόλωμα". Όσο κι αν ήθελα να πάρω κι εγώ τη φέτα του καρπουζιού με τα χέρια και να την κριτσανίσω..κρατήθηκα. Μια μικρή βολτίτσα στο πλοίο και ώρα για ύπνο. Ξέρεις, αυτό τον ύπνο που ψιλοτουρτουρίζεις από το κρύο (ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί κάνει τόσο κρύο μέσα στα πλοία) και σκεπάζεσαι με κουβέρτα Ιουλιάτικα. Κοιμάσαι και ξυπνάς με το χτύπημα της πόρτας της καμπίνας... "φτάνουμε Πάτμο!".

Είχαμε ξαναπάει στην Πάτμο και χαρήκαμε που την βρήκαμε πάλι πανέμορφη. Ξέραμε πού θέλαμε να κάνουμε μπάνιο, πού να φάμε, τι να κάνουμε. Πρώτη μέρα πήγαμε στην παραλία του Κάμπου, ιδανική για παιδιά! Ρηχά νερά, ξαπλώστρες με μαξιλάρες, καφεδάκι και αν θέλεις μεγάλη ποικιλία σε θαλάσσια σπορ. 

Μεσημεράκι, ταβερνάκι πάνω στην αμμουδιά και πολλές όμορφες εικόνες γύρω μας. Και η Αθηνά να τρώει τα καλαμαράκια και το μαριδάκι με δυο χέρια. Πόσο άνοιξε η όρεξη της με τα μπάνια και τις βόλτες δεν λέγεται!


Μια βόλτα στη Χώρα της Πάτμου επιβάλλεται. Κοιτάζοντας κάτω βλέπεις όλο τον κόλπο του λιμανιού. Αν κοιτάξεις πίσω σου το πανύψηλο Κάστρο σε περιμένει να το εξερευνήσεις. Μια όμορφη μικρή Χώρα που η αλήθεια είναι ότι θυμίζει πιο πολύ Κυκλάδες παρά Δωδεκάνησα. Γι' αυτό μάλλον μου αρέσει και τόσο πολύ. 



Η μικρή πλατεία πάνω στη Χώρα είναι ιδανική για μια δροσερή λεμονάδα. Μέχρι να φτάσεις εκεί όμως επιβάλλεται να παίξεις λίγο κρυφτό στα στενά. Ειδικά αν έχεις παιδί :-)


Πήγαμε για μπάνιο και στο Αγριολίβαδο. Εκεί η άμμος είναι ιδανική για κατασκευές. Αν δηλαδή το νήπιο σας έχει εργολαβικές ανησυχίες, αυτή η παραλία είναι για σας. Εμείς φτιάξαμε μόνο δέκα δώδεκα πυργάκια που λέει κι η Αθηνά. Στη φωτογραφία φαίνονται στο βάθος και τα ποδήλατα θαλάσσης. Και απ'αυτό κάναμε! Φορέσαμε στην Αθηνά σωσιβιάκι και πήγαμε βόλτα. Στην αρχή έκανα κι εγώ πετάλι αλλά μετά κάθισα στην μπροστινή θέση παρέα με την Αθηνά και απολαύσαμε την ποδηλατάδα του μπαμπά Νίκου :-)


Μέναμε στο Γροίκο, μόλις 3-4 χιλιόμετρα από τη Σκάλα (λιμάνι). Και εκεί μπορείς να κάνεις μπάνιο όπως και μια μικρή βολτούλα. Και να γνωρίσεις διάφορα γαϊδαράκια. Εμείς γνωρίσαμε το Λουκά που τον ακούγαμε από το δωμάτιο να φωνάζει! Στο Γροίκο φάγαμε και φανταστικά σε ένα μεζεδοπωλείο στην παραλία. Τόσο ωραία ήταν που πήγαμε 2 φορές σε 3 μέρες.


Την επόμενη μέρα ξεκίνησαν αυτές οι διαφορετικές διακοπές. Έπρεπε να αφήσουμε πίσω το αυτοκίνητο μας και να κουβαλήσουμε μόνοι μας τις βαλιτσούλες μας. Τα πράγματα μας τα αριθμήσαμε για να μην ξεχάσουμε κανένα πἰσω και κάναμε πρόβα για το ποιος θα κουβαλήσει τι. Είχαμε μόλις 13 τσάντες, μια ομπρέλα θαλάσσης (αρκετά μεγάλη), μια θήκη με καλάμια ψαρέματος, ένα παιδικό καρεκλάκι παραλίας, μια σανίδα και κάτι άλλα ψιλά. Τη φωτογραφία την έβγαλα περιμένοντας το καραβάκι. Η Αθηνά κοιμάται στα πόδια μου. 


Περιμέναμε το καράβι για τους Αρκιούς. Ναι, μάλλον οι περισσότεροι δεν το έχετε ξανακούσει. Οι Αρκιοί είναι ένα μικρό νησάκι απέναντι από την Πάτμο. Το χειμώνα έχει μόνο 40 κατοίκους. Δεν έχει δρόμους με αυτοκίνητα και μηχανάκια αλλά έχει σχολείο. Το καλοκαίρι οι 2-3 ταβέρνες που διαθέτει το νησί μαζεύουν κόσμο από διάφορα σκάφη και από τα τουριστικά καραβάκια που κάνουν ημερήσιες εκδρομές ξεκινώντας από Πάτμο/Λειψούς. Εκτός βέβαια από αυτό τον κόσμο υπάρχουμε κι εμείς που επιλέγουμε να μείνουμε σε αυτό το νησί που διαθέτει περίπου 30 δωμάτια για τους επισκέπτες. 

Πρώτη φορά πήγα στους Αρκιούς το 1995 με τους γονείς μου. Τότε δεν είχε ούτε την πλατειούλα που έχει τώρα. Αργότερα πήγαμε με το Νίκο μόνοι μας και μετά ξανά και ξανά με παρέα. Ένας εφηβικός φίλος του μπαμπά μου, ο Μανώλης έχει εκεί μια ταβέρνα και λίγα δωμάτια. Δεν πέρασε πολύς καιρός από όταν πρωτοπήγα και αυτή η ταβέρνα έγινε το μέρος που έπρεπε οπωσδήποτε να επισκεφτεί κανείς αν βρισκόταν τριγύρω. Η ταβέρνα του Τρύπα (παρατσούκλι του Μανώλη) είναι μοναδική, σαν τον ίδιο. Ο χαρακτήρας και το στυλ του Μανώλη κάνουν αυτό το μέρος ξεχωριστό. Στην ταβέρνα δουλεύει όλη η φαμίλια, αδέρφια, ξαδέρφια, ανίψια. Είναι πάντα εκεί με χαμόγελο, με τα αστεία τους, με καλή διάθεση. Το φαγητό είναι πάντα φρέσκο και πεντανόστιμο. Το πρωί μπορείς να φας το πρωινό σου και να ακούς τις 4 εποχές του Vivaldi ή Jazz μουσική. Η μουσική είναι τέλεια στον Μανώλη. Και ξέρετε ότι έχω θέμα με τη μουσική. Αν μπορώ να τρώω μεσημεριανό και να ακούω rock ή καλή έντεχνη μουσική ή ακόμα και εναλλακτική ελληνική σκηνή.. εκεί θα μείνω. Στους Αρκιούς χάνεις τις μέρες. Γι'αυτό πας μέχρι εκεί. Για να χαλαρώσεις. Τα κινητά δεν πιάνουν και πολύ καλά και σήμα για ίντερνετ δεν έχει πουθενά. Έρχεται καμιά φορά (το σήμα) και ξαναφεύγει γρήγορα.


Στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη για το αν έπρεπε να πάμε στους Αρκιούς με τη μικρή όσο αφορά το θέμα της ασφάλειας. Αυτό που λέμε.. αν πάθει κάτι. Ξέρουμε ότι στα έκτακτα υπάρχει πάντα ένα φουσκωτό να σε πάει απέναντι. Για τα υπόλοιπα έφτιαξα το πιο σούπερ ντούπερ πολυφαρμακείο! Μέχρι ένεση αδρεναλίνης είχα μαζί μου σε περίπτωση αλλεργικού σοκ, καταλαβαίνετε.. είπα: Θα πάμε στους Αρκιούς αλλά θα είμαι εξοπλισμένη :-)

Οι μέρες περνούσαν κι εμείς πηγαίναμε για το μπανάκι μας στη μεγάλη παραλία ή στην μικρή, τη baby όπως τη λέγαμε. Και ήμασταν αρκετές φορές μόνοι μας. Και ήταν τέλεια. Υπάρχουν κι άλλες παραλίες στο νησί όμως σ'αυτές ήταν δύσκολο να πάμε περπατώντας με τη μικρή. 



Τα μεσημέρια πηγαίναμε για φαγητό στην ταβέρνα. Αν σας βγάλει ο δρόμος σας μην παραλείψετε να δοκιμάσετε κοντοσούσι (ναι, είναι περίπου αυτό που φαντάζεστε), ταραμοσαλάτα (φέτος πήρα και συνταγή..ε μα!), κεφτέδες, ένα παστίτσιο που μοιάζει με πύργο (με τα πιο στοιχισμένα μακαρόνια που έχω δει), ψητό καλαμάρι, κατσικάκι ντόπιο.. και πολλά ακόμη! Και μπισκοτόγλυκο για επιδόρπιο, απλό και πεντανόστιμο.


Στην ταβέρνα υπάρχουν πεζούλες με μαξιλαράκια και κουρελούδες από πάνω. Το μεσημέρι μετά το φαγητό μπορείς να κάτσεις εκεί, να διαβάσεις το βιβλίο σου, να ξαπλώσεις, να χαλαρώσεις, ακόμα και να κλείσεις τα μάτια σου. Κανείς δεν θα σου πει τίποτα και δεν θα φανεί σε κανέναν περίεργο. Η Αθηνά μας που ευτυχώς είναι πολύ καλόβολη στον ύπνο το έκανε και πράξη. Ένα μεσημέρι, της είπαμε πως μπορεί αν θέλει να κοιμηθεί εδώ στην πεζούλα αν είναι κουρασμένη και νυστάζει. Βολεύτηκε και κοιμήθηκε 3 ώρες! Έκατσε κι ο Νίκος πλάτη σαν καγκελάκι και κομπλέ η κατάσταση :-) Διάβασα κι εγώ το βιβλίο μου και ευχαριστήθηκα ηρεμία. Η φωτογραφία αυτή είναι ακριβώς αυτό που έβλεπα. 


Κάποια απογεύματα πηγαίναμε για ψάρεμα. Και ευτυχώς που οι ψαριές μας ήταν καλές γιατί είχαμε κουβαλήσει τόσο εξοπλισμό! Ο Νίκος έπιασε πολλά και μεγάλα ψάρια και η Αθηνά όλο φώναζε "ίδιο είναι κι αυτό μπαμπά!". Ευχαριστηθήκαμε λοιπόν και ψάρι. Και όσο ο μπαμπάς ψάρευε η μικρή αράδιαζε τα κουκλάκια της στο μώλο κι εγώ διάλεγα τη μουσική. Γιατί είχαμε πάρει μαζί και τα cds μας και ένα mini cd player. 


Κάποιες μέρες μείναμε στα δωμάτια του Μανώλη και κάποιες στα δωμάτια της Ευδοκίας. Και τα δύο έχουν μπαλκονάκια που μπορείς να κάτσεις, να ακούσεις τη μουσική σου, να παίξεις το επιτραπέζιο σου (και απ' αυτά είχαμε, πώς νομίζετε μαζεύτηκαν 13 τσάντες;) και να χαλαρώσεις. Ή απλά, να μην κάνεις τίποτα. 


Αν θες παρέα βρίσκεις. Στους Αρκιούς μπορείς να κάνεις νέους φίλους. Όσοι έρχονται στο νησί για να μείνουν μπορούν να γίνουν παρέα σου αν θες. Έτσι κι αλλιώς θα τους βλέπεις πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Και ευτυχώς για μας υπάρχουν και οικογένειες. Είναι απλά λίγο τύχη τι κόσμο θα πετύχεις τη βδομάδα που θα πας.


Μέχρι και σε τρίκυκλο την ανεβάσαμε την Αθηνά. Και σε καρότσα. Αμέ.. είπαμε, αυτοκίνητα δεν έχει αλλά ένα τρίκυκλο και μια καρότσα για τις μεταφορές υπάρχουν στο νησί. Γενικά το παιδί ευχαριστήθηκε να είναι ελεύθερο. Και μόνο που περπατούσε μόνη της, που έμαθε πώς να κατεβαίνει μια πλαγιά για να πάει στην παραλία, που μας έδειχνε εκείνη το δρόμο για την ταβέρνα, που έβγαζε με πρώτη ευκαιρία τα παπούτσια της... όλα αυτά την έκαναν πολύ χαρούμενη.


Όποτε πηγαίνουμε μόνοι μας διακοπές, δεν παραλείπουμε να βγάζουμε και τις οικογενειακές φωτογραφίες μας. Ξέρετε, αυτές με το τεντωμένο χέρι, τις family selfies αγγλιστί :-) Όπως και να το πεις, είναι οι φωτογραφίες που είμαστε όλοι μαζί. Για να μας θυμίζουν πώς ξεχάσαμε το χρόνο φέτος στους Αρκιούς, που μπερδεύαμε τις μέρες, που δεν χτυπούσαν τα κινητά μας, που τρώγαμε τα δικά μας ψαράκια, που αισθανθήκαμε χαλαρά μακριά από όλα όσα μας αγχώνουν, που πέρασε η βδομάδα και δεν το καταλάβαμε. 


Η Αθηνά είπε στον Μανώλη φεύγοντας "Θα ξαναέρθουμε του χρόνου με το σκύλο μας!".Μακάρι λέω εγώ! Και για να ξαναπάμε κάποια στιγμή και για το σκύλο (ο καθένας τον καημό του). Είναι υπέροχα στους Αρκιούς κι ελπίζουμε την επόμενη φορά να μας ακολουθήσουν και κάποιοι φίλοι που δίστασαν φέτος. Αν πας με παρέα από την αρχή είναι ακόμα πιο ωραία :-)

Πολλά πράγματα πήγαν πίσω αυτό το καλοκαίρι. Σχεδόν 1 μήνα από τις ζωές μας χάσαμε όλοι παρακολουθώντας απλά τις εξελίξεις και δεν κάναμε τίποτα, δεν ζούσαμε. Γι'αυτό και αποφασίσαμε αυτές τις διακοπές να μην τις χάσουμε. Άλλωστε το αξίζαμε κι εμείς και η μικρή μας. Μια φορά το χρόνο έχουμε την ευκαιρία να είμαστε όλοι μαζί για 10-12 μέρες, αυτοκόλλητοι. Και αυτό όσο μπορούμε δεν το θυσιάζουμε.

Εύχομαι όλοι σας να καταφέρατε να ξεσκάσετε λίγο. Έστω και λίγες μέρες αν μπορείτε να πάτε κάπου θα σας κάνει καλό. Να κάνουμε όλοι μια παύση από τα Νέα και τις τηλεοράσεις. Κι όταν γυρίσουμε εκεί θα είναι πάλι. Ακόμα κι αν βγήκε να μην φύγετε τελικά, προσπαθήστε να κάνετε όμορφα πράγματα στην πόλη σας. Αυτά που δεν κάνετε συχνά. Ένα απογευματινό μπάνιο, μια βόλτα στο κέντρο, ένα θερινό σινεμά ή μια μονοήμερη εκδρομή κάπου κοντά.  

Και η ζωή συνεχίζεται :-) Σας φιλώ και θα επανέλθω με νεότερα! 


post signature

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Αυτά είναι τα απαραίτητα για μια μέρα στην παραλία με παιδιά!

Το καλοκαίρι είναι εδώ, η θερμοκρασία έχει ανέβει αισθητά και όλοι θέλουμε να πάμε για ένα μπανάκι, ειδικά τα πιτσιρίκια θέλουν σαν τρελά! Και το καταφέρνουμε τελικά. Ακόμα κι αν είναι μια Κυριακή σε κοντινή παραλία της Αττικής, ένα Σαββατοκύριακο στο εξοχικό κάποιου φίλου ή αν είμαστε τυχεροί να πάμε λίγες μέρες διακοπές. Αυτό το μπανάκι όμως αν θέλουμε να το απολαύσουμε πρέπει να το οργανώσουμε καλά! 

Και τι έφτιαξα εγώ για σας; Μια λίστα με τα απαραίτητα πράγματα που χρειαζόμαστε για μια μέρα στην παραλία με τα πιτσιρίκια μας! Είμαι σίγουρη πως κι εσείς αυτά παίρνετε μαζί σας απλά σκέφτηκα να τα μαζέψω σε μια μικρή λίστα που αν θέλετε μπορείτε να την εκτυπώσετε κιόλας. Εγώ το έκανα ήδη και την έβαλα μέσα στην τσάντα της θάλασσας. Μια υπενθύμιση πάντα καλό κάνει αφού τις περισσότερες φορές μέσα στη φούρια για να φύγουμε πάντα τυχαίνει να ξεχάσω κάτι και μπορεί να είναι και από τα σημαντικά!


Και μη νομίσετε ότι κι εμείς παίρνουμε ΜΟΝΟ αυτά μαζί μας... για παράδειγμα έγραψα 2 μαγιώ για κάθε παιδί που αυτά θεωρώ απαραίτητα. Μετά τις βουτιές να αλλάξει να βάλει το στεγνό και το πρώτο να το αφήσουμε στον ήλιο να στεγνώσει. Όμως αν έχω βάζω κι άλλο μέσα στο τσαντάκι :-) Τα τσαντάκια είναι επίσης μεγάλο κεφάλαιο σε μια καλά οργανωμένη τσάντα παραλίας. Εγώ έχω ένα για τα αντηλιακά, ένα για τα μαγιώ, μία μεγάλη θήκη-πορτοφόλι που βάζω λεφτά/κινητά/ρολόγια και διάφορα άλλα μικρά τσαντάκια που με διευκολύνουν να βρίσκω πιο εύκολα αυτό που ψάχνω. Ο Νίκος μου λέει βέβαια "μα, καλά πόσα τσαντάκια υπάρχουν εδώ μέσα;" όμως όταν ψάχνει κάτι εγώ απλά του λέω "είναι μέσα στο ροζ τσαντάκι". 

Με αυτή τη χρήσιμη λίστα θα σας αφήσω για λίγες μέρες. Δεν θα χαθώ όμως, θα σας στείλω φωτογραφία από το μέρος που θα βρίσκομαι και θα χαλαρώνω :-) 
Εύχομαι στο λαό "Καλά Μπάνια" και αν έχετε κάτι να προσθέσετε στη λίστα μου, παρακαλώ να μου το γράψετε και όταν μπορώ θα την ανανεώσω! 

post signature

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

Έτσι θα φτιάξουμε όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις για τα παιδιά μας!

Πολλές φορές οι καλύτερες στιγμές που θυμόμαστε συμβαίνουν όταν δεν τις σχεδιάζουμε αλλά να... είναι που πιστεύω πως πολλές από αυτές μπορούμε εμείς οι ίδιοι να τις δημιουργήσουμε. Ειδικά όσο αφορά τις στιγμές των διακοπών που θέλουμε να θυμούνται τα πιτσιρίκια μας.. όσο να'ναι μπορούμε να κάνουμε σχέδια! Πώς αλλιώς θα μαζέψουμε όλη την παρέα απογευματάκι στην παραλία, να ανάψουμε φωτιά και να δώσουμε στα παιδιά να ψήσουν λουκανικάκια περασμένα σε ξυλάκια; Κάποιος πρέπει να το οργανώσει, έτσι δεν είναι; Σκέφτηκα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας μερικές ιδέες για να δημιουργήσουμε όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις για τα παιδιά μας. 

Πρώτο και πιο σημαντικό στη λίστα είναι η απομάκρυνση από κάθε tablet, laptop, smartphone. Καταλαβαίνω πως συχνά τα χρησιμοποιούμε για να κερδίσουμε λίγες στιγμές χαλάρωσης, αλλά πραγματικά δεν πρόκειται τα παιδιά μας να θυμούνται από τα καλοκαίρια τους τίποτα σχετικό με κάποιο συναρπαστικό video game ή κάποιο φοβερό application. Βγείτε έξω να χαρείτε βόλτες και παραλίες και αφήστε πίσω την τεχνολογία  :-)

Φτιάξτε πραγματάκια μαζί με τα παιδιά σας. Μαζέψτε κοχύλια και φτιάξτε κολιέ και βραχιόλια με τα κορίτσια, μια ονειροπαγίδα για το μπαλκόνι ή μια κατασκευή για το δωμάτιο τους. Πάρτε τα κουβαδάκια και περπατήστε με τα παιδιά στην παραλία. Μαζέψτε ό,τι σας αρέσει: κοχύλια, πετρούλες, ξυλαράκια. Το απόγευμα καθίστε στο μπαλκόνι, βάλτε μουσική και βάλτε μπρος τις χειροτεχνίες. Ό,τι κι αν φτιάξετε, μπορείτε να το κρατήσετε για χρόνια στο σπίτι σας και να θυμάστε μαζί εκείνη τη μέρα. 

Διοργανώστε για την παρέα των παιδιών σας ένα κυνήγι θησαυρού στο χωριό/οικισμό που παραθερίζετε. Μπορεί να είναι στην αυλή σας, στην παραλία, σε ένα μεγάλο υπαίθριο χώρο, στην πλατεία, γενικά κάπου που να μπορούν τα παιδιά να είναι ελεύθερα να τρέξουν και να ψάξουν. Βάλτε μηνυματάκια στις γλάστρες, κάτω από πέτρες, στα δέντρα, πίσω από πινακίδες και όπου αλλού φανταστείτε! Το έπαθλο μπορεί να είναι το πιο μεγάλο παγωτό που έχει το περίπτερο! Και εννοείται ότι θα πάρετε και στους υπόλοιπους παγωτό, να είναι γλυκιά η ήττα :-) Κι αν δεν έχει περίπτερο κοντά, να έχετε  φτιάξει μόνες σας παγωτό και να κεράσετε όλη την παρέα. Με λίγα λόγια το παγωτό δεν θα λείπει, αγοραστό ή σπιτικό αυτό θα είναι το βραβείο! 


Γίνετε πάλι παιδιά και παίξτε στην άμμο με τα πιτσιρίκια σας φτιάχνοντας το πιο μεγάλο κάστρο της παραλίας. Και όταν λέμε μεγάλο εννοούμε να μπαίνει και το παιδί μέσα! Βάλτε καπέλα και μπόλικο αντηλιακό σε όλους σας και πάρτε το μεγάλο φτυάρι. Τα παιδιά τρελαίνονται με τις μεγάλες κατασκευές στην άμμο. Αν πάλι προτιμούν να σας θάψουν... ξαπλώστε αναπαυτικά και απολαύστε το αμμόλουτρο. Και το καλύτερο όλων.. θάψτε τον μπαμπά! Ειδικά αν έχει και κοιλίτσα... ουου ότι πρέπει για βουναλάκι! Ζητήστε για διακόσμηση έξτρα πετραδάκια στο περίγραμμα σας και δεντράκια πάνω στο βουνίσιο εαυτό σας, να ξεχωρίζετε και στην παραλία! 

Μπορείτε να πάτε για ψάρεμα! Βάλτε το πιτσιρίκι στη διαδικασία από την αρχή. Να αγοράσετε μαζί καλάμι, να ετοιμάσετε δόλωμα, να πάτε το σούρουπο στο λιμάνι και να το παίξετε μεγάλοι ψαράδες. Αν τσιμπήσει και το δόλωμα... θα ενθουσιαστεί! Αν πιάσετε και μπόλικα ψαράκια και τα μαγειρέψετε την επόμενη μέρα σίγουρα θα νιώσει περήφανο που έβαλε το χεράκι του για το μεσημεριανό τραπέζι! Και σίγουρα θα είναι κάτι που θα το θυμάται όμορφα.

Βγάλτε πολλές πολλές φωτογραφίες. Όπου κι αν είστε μπορείτε να βγάλετε μια φωτογραφία με το κινητό σας. Και θα σας έλεγα να μην διαλέγετε μόνο τις όμορφα στημένες στιγμές. Και οι αναποδιές έχουν τη χάρη τους να τις θυμόμαστε κι αυτές. Αποθανατίστε τη στιγμή που το κύμα σκάει πάνω στα αμμουδένια κάστρα και τα παιδιά σας κοιτούν απογοητευμένα και φωνάζουν. Ή τη στιγμή που τους γλιστράει από το χέρι το χωνάκι παγωτό. Ή αν πέσουν και χτυπήσουν (κάτι αναπόφευκτο δυστυχώς) ζητήστε τους να σας χαμογελάσουν περήφανα δείχνοντας το πόδι τους με τις 23 γρατζουνιές και 6 μελανιές, άλλωστε αυτά είναι τα τρόπαια του καλοκαιριού! 

Και κάτι πιο τολμηρό και παιχνιδιάρικο είναι να δώσετε στα παιδιά τις δικές τους φωτογραφικές μηχανές! Προτείνω μικρές καμερούλες μιας χρήσης για ευνόητους λόγους. Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να τραβήξουν τις δικές τους φωτογραφίες και αυτό θα είναι σίγουρα πολύ ενδιαφέρον. Εκτυπώστε και φτιάξτε ένα μικρό καλοκαιρινό αλμπουμάκι. Αν το παιδί πάει δημοτικό ζητήστε του αν θέλει να γράψει δίπλα σε κάθε φωτογραφία τι ήταν αυτό που του κέντρισε την προσοχή.

Φτιάξτε τα δικά σας αναμνηστικά. Αντί να αγοράσετε έτοιμα μαγνητάκια από τα τουριστικά καταστήματα ζητήστε από τα παιδιά να μαζέψουν αντικείμενα από τα μέρη που επισκέπτεστε. Το χάρτη της περιοχής, πετρούλες, καπάκια, ένα σουπλά από μια ταβέρνα, το εισιτήριο από το καράβι, ένα φύλλο, μια postcard, κάτι που βρήκανε στην παραλία, ό,τι τους αρέσει! Αγοράστε ένα ξύλινο κουτί και τοποθετήστε τα όλα μέσα. Ζωγραφίστε το κουτί, γράψτε μέρος και ημερομηνία. Τι πιο όμορφο από ένα πραγματικό κουτί καλοκαιρινών αναμνήσεων

Ένα οικογενειακό έθιμο εύκολο και δροσιστικό που μπορούμε να καθιερώσουμε στα τέλη του καλοκαιριού είναι το... μπουγέλο! Ναι, μπουγέλο! Με τα παιδιά μας στην αυλή, με το λάστιχο, με κουβάδες, με νερομπαλόνια. Μπουγελωθείτε, γλιστρήστε, γελάστε με την καρδιά σας :-)

Η κάθε οικογένεια έχει τα δικά της αγαπημένα παιχνίδια και τις δικές της συνήθειες. Εσείς ξέρετε καλύτερα τι μπορείτε να κάνετε για να δημιουργήσετε όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις για τα πιτσιρίκια σας. Δεν χρειάζονται χρήματα, μόνο φαντασία και σούπερ καλοκαιρινή διάθεση. Και αυτό το καλοκαίρι θα το θυμούνται για πάντα :-)

υ.γ. Όσα σκέφτηκα και έγραψα δεν χρειάζονται χρήματα για να πραγματοποιηθούν. Αν περνάμε μια περίοδο που δεν μας περισσεύουν και πολλά δεν πρέπει να χάνουμε τη διάθεση μας όσο αφορά τα παιδιά μας. Ίσα ίσα, από αυτά πρέπει να αντλήσουμε δύναμη. Άλλωστε δεν είναι και δίκαιο να τα φορτώσουμε με τα δικά μας προβλήματα. Και πάντα να θυμόμαστε πως τα παιδιά δεν μετράνε τις ευτυχισμένες στιγμές ανάλογα με την τιμή του δωματίου ή το πόσο κοστίζει το μαγιό τους. Θέλουν απλά να είναι με τους γονείς τους και τους φίλους τους. Στη θάλασσα. Με ένα κουβαδάκι. 


Αυτό το άρθρο μου δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο site ΔΕΛΤΑmoms, στην κατηγορία μαμαδοblog.


post signature

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Μην κλέβετε ξυραφάκια, καλέ!

Εσείς πόσους φίλους/γνωστούς έχετε που τον τελευταίο χρόνο έχουν αφήσει μούσι; Νομίζω πως αν περπατήσουμε σε έναν κεντρικό δρόμο θα ψάχνουμε πια με το κιάλι για να βρούμε άντρα ξυρισμένο! Και για να μην παρεξηγηθώ... Μου αρέσουν οι μουσάτοι, το λέω :-) Απλά, όχι όλοι οι μουσάτοι. Αγόρια, προσοχή και κορίτσια, πείτε στα αγόρια σας να το έχουν περιποιημένο και καθαρό το μούσι τους, όχι μούσι να ’ναι και ό,τι να ’ναι. Κοντούτσικο και φροντισμένο, δηλαδή ωραία ξυρισμένο! 

Αχ, αυτά τα αγόρια μας έχουν τα καλύτερα ξυραφάκια! Τώρα αυτό, αλήθεια είναι ή όχι; Θα τολμήσω να πω πως όχι. Ευτυχώς που τελευταία οι εταιρείες φροντίζουν και για μας τα κορίτσια και φτιάχνουν ξυραφάκια που να καλύπτουν και τις δικές μας ανάγκες.

Γι' αυτό λέει κι η Bic "Κλέψ’ του την καρδιά, όχι το ξυραφάκι"! Και αν δεν ξέρει η Bic από ξυραφάκια, τότε ποιος ξέρει; Και είμαι σίγουρη πως όσες κοπέλες διαβάζετε, μέσα στο μπάνιο σας έχετε ένα ξυραφάκι Bic. Δεν ξέρω αν έχετε το Flexi Lady βέβαια... γιατί αυτό είναι το σούπερ «εργαλείο» για μας το καλοκαίρι και όχι μόνο το καλοκαίρι. Να τα λέμε αυτά, κορίτσια, καθαριότητα και όμορφα φροντισμένη επιδερμίδα όλο το χρόνο :-) 

Το δοκίμασα το Flexi Lady και έμεινα ευχαριστημένη. Και έβγαλα και μια φωτογραφία για να σας το αποδείξω! Το υπέρ-φανταστικό hipster στυλ μου μεταμορφώνεται στο δικό μου κουκουβαγίστικο στυλ κι ας ξέχασα να βάλω τα γυαλιά μου!


Όχι, πείτε μου! Στην before εκδοχή, δεν είμαι καλύτερη από τη νικήτρια της περσινής Eurovision; Πώς την έλεγαν, Κοντσίτα;;; Χαχα! Εννοείται βέβαια πως σας κάνω πλάκα! Μην νομίζετε πως ξυρίζομαι στο πρόσωπο... απλά δεν ήθελα να σας δείξω γαμπίτσα, βρε παιδιά, είμαι ακόμα και άσπρη άσπρη, πού να πάω με τα πόδια της λευκής χήνας; Γι' αυτό σκέφτηκα να photoshop-ιαστώ για να γελάσουμε λίγο! Τώρα που την ξανακοιτάζω τη φωτογραφία, φέρνω λίγο και στον Παβαρότι στα νιάτα του ή μάλλον καλύτερα στον Prince! Ναι, αυτό είναι! Θα ήμουν και πολύ γόης hipster τύπος, έτσι δεν είναι; Θα με κοιτάζατε στο δρόμο;

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας, το ξύρισμα που κάνουμε σαν γυναίκες. Μην δανείζεστε τα ξυραφάκια των αντρών σας. Αλήθεια, δεν κάνει, είναι ενάντια στους κανόνες υγιεινής. Αν έχετε διαλέξει το ξύρισμα σαν μέθοδο αποτρίχωσης για τα πόδια/μασχάλες/μπικίνι θα ξέρετε πως είναι ο πιο άμεσος, γρήγορος και οικονομικός τρόπος. Αλλά επειδή τα αποτελέσματα του ξυρίσματος διαρκούν λίγες μέρες, χρειαζόμαστε ένα καλό ξυραφάκι αντάξιο με αυτά της αντρικής σειράς και λίγες συμβουλές για να πετύχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Το ξυραφάκι είπαμε, θα δοκιμάσετε κι εσείς το Flexi Lady, πάμε να δούμε και μερικές συμβουλές που μου έστειλε η Bic σε ωραίο φυλλαδιάκι και αξίζει να μοιραστώ μαζί σας. 

  • Αν έχετε στο πρόγραμμα να πάτε παραλία, ξυριστείτε το προηγούμενο βράδυ. Να προλάβει να ξεκουραστεί το δέρμα σας και να μην τσούζει μόλις μπείτε στη θάλασσα. Σίγουρα το έχετε πάθει :-)
  • Μην ξεχνάτε να κάνετε απολέπιση. Το δέρμα θα είναι πεντακάθαρο και το ξύρισμα θα είναι πιο βαθύ και απαλό. Και εννοείται το αποτέλεσμα θα διαρκεί περισσότερο. 
  • Προτιμήστε το ζεστό νερό όταν ξυρίζεστε. Κάνει το δέρμα πιο ελαστικό και μαλακώνει τις τρίχες.
  • Για να ξεπλύνετε τα πόδια σας όμως προτιμήστε δροσερό νερό. Το κρύο νερό κλείνει τους πόρους και τονώνει την επιδερμίδα.
  • Να αλλάζετε το ξυραφάκι σας τακτικά. Όταν έχουμε ένα ξυραφάκι πολύ καιρό αναγκαζόμαστε να το πιέζουμε προς τα κάτω για να ξυρίσει καλά. Ας πάρουμε ένα καινούριο!
  • Αν μπορείτε, πάρτε και ένα gel ξυρίσματος. Κι όμως υπάρχει και για τις γυναίκες, το ξέρατε; Η Bic μου έστειλε κι ένα gel μαζί με τα ξυραφάκια και το δοκίμασα. Το ξυραφάκι δεν ζορίζεται και το δέρμα μένει απαλό. Καμία σχέση με το απλό σαπούνι/αφρόλουτρο.
  • Αν ξυρίσετε τις μασχάλες σας, προτιμήστε να βάλετε μετά αποσμητικό χωρίς αλκοόλ για να αποφύγετε ερεθισμούς. 
  • Χρυσός κανόνας για το τέλος: ενυδάτωση! Μια καλή ενυδατική, δροσερή κρέμα για μετά το ξύρισμα είναι αυτή η έξτρα φροντίδα.

Να πω και κάτι για τις μασχαλίτσες μας. Μια τύπου μόδα έχει ξεκινήσει στα εξωτερικά και φωτογραφίζονται κάποιες stars (τέλοσπάντων) με αξύριστες μασχάλες, κάποιες βαμμένες κιόλας. Και τρέχουν εδώ στα εγχώρια οι πιο εναλλακτικές να κάνουν το ίδιο. Sorry, sorry, sorry, κορίτσια. Δεν είναι κουλ αυτή η τάση, δεν δείχνει καθαριότητα και απωθεί τους άντρες. Ορίστε, το είπα! 

Και για να κλείσουμε, να θυμάστε κορίτσια, κλέψτε καρδιές αυτό το καλοκαίρι, όχι ξυραφάκια :-)

post signature

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Το πάρτυ της μικρής Ραπουνζέλ!

Το πάρτυ της μικρής μας Ραπουνζέλ έγινε και ήταν όμορφο! Το κοριτσάκι μας έσβησε το μωβ κεράκι της με τον αριθμό 4. Μαζί με τους φίλους της χόρεψαν, έτρεξαν, ζωγράφισαν, έπαιξαν, έφαγαν όλα τα μπισκότα από τις πιατέλες, έπεσαν με τα μούτρα στην τούρτα και τέλος καταευχαριστήθηκαν το σπάσιμο της πινιάτας και τα δωράκια. Έτσι είναι τα παιδικά πάρτυ και γι' αυτό μας αρέσουν, ειδικά αν είναι του δικού μας παιδιού :-)

Θα σας δείξω λοιπόν φωτογραφικές στιγμές από το πάρτυ μας με θέμα τη Ραπουνζέλ, ξέρετε... τη μοναδική πριγκίπισσα με τα μακριά μαλλιά! Τα πάρτυ μας γίνονται συνήθως στην πυλωτή της πολυκατοικίας μας. Βγάζουμε όλοι έξω τα αυτοκίνητα και ο χώρος είναι αρκετός για να χωρέσει 20-25 παιδιά και 40-45 μεγάλους. Κι εμένα μου αρέσει να διακοσμώ στα χρώματα του θέματος του πάρτυ που φέτος ήταν το μωβ και το κίτρινο. Κρέμασα στον κισσό κίτρινα πομ πον και μωβ χάρτινες μπάλες με κορδέλες. Και σημαιάκια παντού τριγύρω. Ήμουν τυχερή και βρήκα χάρτινα σημαιάκια που ταίριαζαν χρωματικά και θεματικά στο πάρτυ μας, ευτυχώς ήταν και οικονομικά. Ένα διακοσμητικό στοιχείο που μου άρεσε πολύ ήταν ένας παλαιωμένος δίσκος ακουμπισμένος σε ψηλή βάση, γεμισμένος με νερό και μωβ νούφαρα να επιπλέουν στην επιφάνεια. Μακάρι να είχα κι άλλους δίσκους και να έβαζα και πάνω στα τραπέζια. 

Στο κεντρικό τραπέζι είχα στρώσει ένα μωβ πουά τραπεζομάντηλο. Πάνω στο τραπέζι τοποθέτησα δύο ανθισμένες γλάστρες με ηλιοτρόπια που ταίριαζαν πολύ με το θέμα της Ραπουνζέλ (όσοι έχετε δει την ταινία καταλαβαίνετε). Στη μέση βάλαμε την τούρτα και μπροστά τα μπισκοτάκια μας, μια γυάλα με marshmallows, μίνι κεκάκια και σοκολατένια cupcakes. Το τραπέζι των γλυκών δηλαδή!
Και πάντα μαζί με τα γλυκά πάει και το δροσερό νεράκι. Ετικέτες για νεράκια, cake toppers και γενικά όλα τα εκτυπώσιμα τα έφτιαξε η αγαπημένη μου φίλη Σίνα από το Sugar&Pearls.


Είχα ετοιμάσει κάτι για όλα τα παιδιά, για να προσθέσουν στην εμφάνιση τους και να μπουν στο κλίμα του παραμυθιού. Για τα κορίτσια είχα φτιάξει μακριές πλεξούδες για να αισθανθούν λίγο σαν τη Ραπουνζέλ (σας είχα δείξει πώς να τις φτιάξετε εδώ). Και όπως σας είχα πει και καλώς προβλέψει.. εννοείται ότι και πολλές μαμάδες φόρεσαν μια πλεξούδα, εγώ πρώτη πρώτη! Για τα αγόρια είχα προμηθευτεί αφρολεξένια σπαθιά για να παραστήσουν τον πρίγκηπα ιππότη που θέλει να σώσει τη φυλακισμένη πριγκίπισσα. Όσο μεγαλούτσικα κι αν είναι τα παιδιά προτιμήστε τα αφρολεξένια σπαθιά και όχι τα πλαστικά για να αποφύγετε να γίνει το παραμυθένιο πάρτυ σας σκηνικό από το This is Sparta.. καταλαβαίνετε :-) 

Το κάστρο που φτιάξαμε πραγματικά άρεσε σε όλα τα πιτσιρίκια. Τα βάλαμε στη σειρά και μπαίνανε μέσα για να φωτογραφηθούν. Τα κορίτσια έριχναν την πλεξούδα τους και τα αγόρια ύψωναν τα σπαθιά τους. Και όχι δεν διαλύθηκε στο τέλος! Εννοείται ότι τις έφαγε και τις τούμπες του αλλά τελικά έμεινε γερό! Αν δεν είδατε πώς το φτιάξαμε πατήστε εδώ για να πάρετε έμπνευση και να το τολμήσετε κι εσείς! 


Το πάρτυ μας αυτή τη φορά ήταν απογευματινό. Στην ταινία Μαλλιά Κουβάρια, η Ραπουνζέλ προς το τέλος βρίσκεται έξω από το παλάτι και γεμίζει όλος ο ουρανός φαναράκια. Ήθελα λοιπόν να έχουμε αυτή την ατμόσφαιρα. Και είχα την εξής ιδέα. Κατεβάσαμε όλα τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια (δικά μας και της μαμάς μου) και τα βάλαμε μέσα στον κισσό, στις γλάστρες, γύρω γύρω από το μπάρμπεκιου, όπου μπορούσαμε. Και πραγματικά όταν πέρασε η ώρα και τα ανάψαμε ήταν πολύ ωραία! Την παρακάτω φωτογραφία προλάβαμε και τη βγάλαμε λίγο πριν φωνάξουμε τον κόσμο για την τούρτα!


Και μαζευτήκαμε για τη γενέθλια τούρτα. Το μωβ κεράκι άναψε, τραγουδήσαμε και ξανατραγουδήσαμε! Και η Αθηνά ήταν πολύ χαρούμενη! Αυτή ήταν η στιγμή που περίμενε τόσο καιρό που συζητούσαμε για το παρτάκι της. Από τη χαρά της πόζαρε για τις φωτογραφίες με κλειστά τα μάτια και με τεράστιο χαμόγελο :-)


Μετά την τούρτα, σειρά είχε η πιο φανταστική πινιάτα που έχω δει ποτέ! Την έφτιαξε η θεία μου η Ροζαλία που είναι Μεξικάνα και όπως καταλαβαίνετε ξέρει να το κάνει αυτό καλύτερα από τον καθένα αφού το σπάσιμο της πινιάτας είναι μεξικάνικο έθιμο. Θυμάμαι τις πινιάτες στα πάρτυ της ξαδέρφης μου πριν από 25 χρόνια (πωπώ.. τι είπα;) πόσο εντυπωσιακές ήταν και πόσο χαιρόμασταν σαν παιδιά με αυτό το παιχνίδι. Φέτος λοιπόν, η θεία μου προσφέρθηκε να φτιάξει μια πινιάτα για το Ραπουνζέλ πάρτυ μας. Δεν είχα ιδέα τι θα έφτιαχνε και όταν πήγα από το σπίτι της για να τη γεμίσουμε.. τρελάθηκα! Είχε φτιάξει μια τεράστια πανέμορφη πινιάτα κάστρο! Σχεδόν 1 μέτρο ύψος και 60 εκ. πλάτος! Και πόσο προσεγμένη ήταν, μέχρι γκοφρέ λουλουδάκια και παραθυράκια με εκτυπώσεις από την ταινία είχε φτιάξει. Δύο βδομάδες την ετοίμαζε! 


Τη γεμίσαμε με περισσότερα παιχνίδια αυτή τη φορά και λιγότερες καραμέλες. Αγόρασα μικρά και οικονομικά παιχνιδάκια από μεγάλα παιχνιδάδικα για να χαρούν τα παιδιά, να δουν στο πάτωμα πολλά παιχνίδια και να λυσσάξουν να μαζέψουν όσο περισσότερα μπορούν! Κι έτσι έγινε! Τα παιδιά ξεκίνησαν να χτυπούν την πινιάτα και αυτή δεν έσπαγε με τίποτα. Όσο περνούσε η ώρα τόσο πιο δυνατά την χτυπούσαν και δοκίμασαν και κάποιοι μεγάλοι. Στο τέλος τη διαλύσαμε και έπεσαν όλα τα καλούδια κάτω! 


Τα παιδιά έφαγαν φαγητό, τούρτα, ήπιαν τους χυμούς τους και καταευχαριστήθηκαν. Η κοπέλα που τα απασχολούσε τους κράτησε τη ζωγραφική των χεριών για το τέλος. Όπως και στο περσινό πάρτυ μας της είχα δώσει οδηγίες για να ζωγραφίσει μόνο στα χέρια και όχι στο πρόσωπο. Στα κορίτσια θα έφτιαχνε ροζ στέμματα με γκλίτερ και στα αγόρια σπαθιά. Και όλα τα παιδιά ήταν χαρούμενα με αυτή την επιλογή :-)  


Και κάπως έτσι τελείωσε και το πάρτυ μας. Ήταν πια βράδυ και οι περισσότεροι καλεσμένοι μας είχαν φύγει. Τα φωτάκια έλαμπαν και ήταν όλα πια ήσυχα. Άνοιξα και μια μπύρα και κάθισα παρέα με τους τελευταίους να χαλαρώσουμε και να σχολιάσουμε το κατιτίς μας. Παρά τις μικρές αναποδιές (που πάντα υπάρχουν) είχαν πάει όλα μια χαρά. Είμαι σίγουρη πως η Αθηνούλα θα θυμάται το Ραπουνζέλ πάρτυ της και όλα αυτά που της έκαναν εντύπωση εκείνη τη μέρα. Πέρασε τόσο ωραία με τους φίλους της που στο τέλος μου είπε πως ήθελε να κρατήσει περισσότερο και πως όλοι έφυγαν νωρίς και φανταστείτε ξεκίνησαν να έρχονται στις 18:00 και η ώρα ήταν 22:30! Αλλά αυτό δεν είναι και το ωραίο; Να περνάνε τα πιτσιρίκια τόσο καλά που να μην θέλουν να τελειώσει; Γι' αυτό είμαι κι εγώ ευχαριστημένη και χαρούμενη... να βλέπω το μουτράκι της να λάμπει, να τρέχει γύρω γύρω, να φωνάζει, να ανοίγει στο τέλος με ενθουσιασμό τα δώρα των φίλων της και να μου κάνει και αυτές τις γεμάτες αγκαλιές! 

  
Και του χρόνου να είμαστε καλά να γιορτάσουμε και να ξανακάνουμε πάρτυ κι ας γίνει και after :-)


post signature